Het zal niemand de laatste dagen ontgaan zijn, dat er een bultrug is aangespoeld op de Razende Bol bij Texel. De dagenlange doodstrijd van het dier heeft de nodige emoties losgemaakt onder de bevolking. Zoveel zelfs dat de terzake kundige redders van het eerste uur in latere instantie zijn zwartgemaakt, bedreigd en beledigd. Hierbij aangewakkerd door 'dierenvrienden' die ten onrechte de illusie de wereld in hielpen, dat het zwaargewonde dier nog een toekomst zou hebben.
Beelden van de eerste stranding van de bultrug woensdag 12 december. Nadat de walvis was bevrijdt van deze plek is hij even later opnieuw gestand, nog hoger op de zandplaat. (video: Ecomare)
Hoewel we als medewerkers van Delta Safari ook onze sterke gevoelens hebben bij de gang van zaken, willen we vanaf nu vooral naar de toekomst kijken. Hierbij is het echter van belang om ook een reëel verhaal over de stranding van de bultrug en de kansen die hij had weer te geven. We willen hiervoor verwijzen naar de verklaring die is uitgegeven door SOS Dolfijn (klik hier). Waarbij we vooral de oproep aan het einde van de verklaring, voor betere samenwerking en afspraken, van harte ondersteunen. Zaterdag spoelde er tot ieders verrassing opnieuw een grote walvis aan op dezelfde zandplaat; deze keer een inmiddels overleden potvis. En dat nadat er twee weken geleden ook al twee levende bultruggen voor de kust van Noord Holland werden gezien. Hoewel een gestrande walvis altijd een triest gezicht is, is het bij een toenemend aantal waarnemingen van bultruggen voor onze kust, niet verwonderlijk dat er af en toe een ziek of dood dier zal aanspoelen. Bij de bruinvissen, de kleinste walvisachtige van de Noordzee, hebben we deze trend ook gezien. Toen de afgelopen jaren de populatie bruinvissen in de Nederlandse Noordzee groeide, steeg ook het aantal strandingen van bruinvissen op de kust. We kunnen alleen maar hopen dat de bultrug van de Razende Bol een voorteken is van een groeiende populatie bultruggen voor onze kust. Een overzicht van alle walvisstrandingen op onze kust is te vinden op de website van walvisstrandingen.nl
Nu er twee grote kadavers van walvissen op de Razende Bol liggen doet er zich ook een unieke kans voor om er één te laten liggen als voedselbron voor aaseters. Geen strandtenthouder die er daar last van heeft. Het kadaver van de bultrug is dan misschien interessant voor de onderzoekers van Naturalis, maar skeletten van potvissen hangen er al genoeg in de diverse musea. Het is ook van grote waarde voor de wetenschap om te kijken hoe de natuur om gaat met zo'n groot kadaver. Met een webcam of een camera-val erbij kan heel Nederland zelfs meekijken welke dieren er op de gigantische berg vet en vlees afkomen. Natuurlijk meeuwen, maar verder? Grijze zeehonden? zeearenden? Ik ben benieuwd. Het project 'dood doet leven' heeft al meerdere van deze experimenten in de Nederlandse natuur uitgevoerd. Beelden daarvan zijn te zien op hun website (klik hier).
Donderdag werd er vanuit Den Haag al melding gemaakt van twee walvissen voor de kust. Toen zwemmend in Zuidelijke richting. Vandaag werden ze opnieuw gespot en het blijkt vrijwel zeker om bultruggen te gaan!
Video van Wesley Overman van de bultruggen op grote afstand
Sinds vanochtend zwemmen de twee bultruggen voor de kust van Noord-Holland. Eerst bij Egmond en Bergen. En later vanmiddag zijn ze weer afgezakt naar Castricum. Volgens sommige waarnemers zou het gaan om een moeder met een kalf. Het is al heel speciaal dat er een bultrug voor de kust zwemt, maar dat het er twee tegelijk zijn maakt het helemaal bijzonder. De bultruggen die zich de afgelopen jaren voor de kust lieten zien, waren namelijk altijd solitaire dieren. Omdat de Bultruggen nu weer richting Zuid zwemmen is de kans groot dat ze ook de komende dagen nog hier en daar bij de kust zullen opduiken. Helaas zijn de golfvoorspellingen voor de komende dagen niet ideaal voor het spotten van walvissen. Want achter golven van twee meter kan zelfs een bultrug onzichtbaar blijven.... Om er achter te komen waar de bultrug het laatst gezien is kan je het beste kijken op waarneming.nl; Klik hier voor de bultruggen-pagina. Of op twitter de #bultrug volgen. In 2011 werd er langere tijd een butrug voor de kust gezien. We hebben op de website van Delta Safari (klik hier) een overzichtkaart gemaakt in Google Maps van alle waarnemingen van 2011. Van deze bultrug is toen ook aardig wat foto- en filmmateriaal gemaakt, die je kan terugzien via de kaart. Als er iemand een foto heeft van het duo van vandaag, dan horen we dat graag. Update: Volgens de onderzoekers van IMARES is de bultrug die een week later is aangespoeld op de Razende Bol bij Texel, een ander dier dan de twee die eerder voor de kust zwommen. Dat zou betekenen dat er in een week tijd drie bultruggen voor onze kust hebben gezwommen. Hoe het ook met de gestrande bultrug af gaat lopen, drie bultruggen tegelijk in de Nederlandse Noordzee is al een unicum op zich zelf.
De laatste zeevogeltocht van dit jaar verliep grijs en af en toe onstuimig. Wat soorten betreft was het 'veel van weinig'. Van een aantal zeevogelsoorten kregen we er heel veel te zien vandaag; drieteenmeeuwen, zeekoeten en jan-van-genten. Bijzondere soorten als jagers of stormvogels lieten zich helaas niet zien.
Veel jan-van-genten achter de boot (Foto; Wiegert Steen)
Even na acht uur vertrokken we in de mist uit de haven van Stellendam. Het plan was om eerst langs de kust van Goeree richting het Brouwershavense gat te varen. Daar overwinteren altijd veel eendensoorten. We waren benieuwd wat we er vanaf de zeekant van konden zien. Niet veel helaas, want het bleef lange tijd mistig. Toch werden er in die eerste uren meerdere groepjes zwarte zee-eenden en tot wel 20 roodkeelduikers gezien. Bij helder weer is het dus zeker de moeite waard om deze route nog eens te varen.
In de hoop dat er verder op zee meer zicht zou zijn en ook de echte zee-soorten zich zouden laten zien, werd koers gezet naar naar het Noordwesten. We hadden de steven nog geen vijf minuten gedraaid, of er waren al tien zeekoeten geteld. Die zaten dus ook gewoon dicht onder de kust. In de loop van de dag werden nog tientallen zeekoeten geteld. Soms een uur niks, dan weer meerdere vlak achter elkaar. Ook het zicht werd iets beter in de loop van de dag. Maar echt helder werd het nooit.
Zeekoet (foto; Niels Godijn)
De mist had geen invloed op de meeuwen en jan-van-genten die op de chum (brood en visafval) achter de boot af kwamen. Vlak na het vertrek, tijdens het mengen van een bak visafval met brood en popcorn, werden alvast wat stukjes brood over de reling gegooid. En terwijl wij nog geen 200 meter ver konden zien, kwamen de meeuwen opeens overal uit de grijze soep tevoorschijn. Alsof ze het ruiken!
Ook de jan-van-genten wisten ondanks het slechte zicht de boot gemakkelijk te vinden. Rond negen uur verscheen de eerste! En eigenlijk zijn ze hele dag niet meer weg geweest. Soms twee, dan weer vijf tegelijk achter de boot. Alle leeftijden kwamen voorbij, van donkere eerstejaars tot volwassen vogels en alle kleurschakeringen daar tussenin.
Jan-van-genten (foto; Wiegert Steen)
Duikende Gent (foto; Gerard Visser)
Ook zagen we vandaag weer goed het verschil tussen de kust- en de zeemeeuwen. Waar in de vaargeul bij Stellendam de zilvermeeuwen en een enkele kokmeeuw de boventoon voeren, zijn het op zee de drieteenmeeuwen, grote mantelmeeuwen en een enkele dwergmeeuw. Vooral de drieteenmeeuwen waren weer in grote getale aanwezig bij de boot. Soms zo dichtbij dat je ze bijna aan kon raken. Tijdens het chummen moest ik zelfs een keer achteruit stappen om een botsing met een drieteenmeeuw te voorkomen!
Drieteenmeeuwen hebben 'chum' te pakken. (foto; Gerard Visser)
Waar we tijdens de vorige tocht (eind oktober) nog grote groepen trekkende zangvogels hadden gezien, waaronder de inmiddels 'beroemde' merels, zagen we vandaag alleen enkelingen voorbij vliegen. De meest opvallende waren een velduil en een houtsnip. Waarbij de velduil wel heel strak richting Noordoost vloog. Bestemming Maasvlakte? Voor degene die het niet weten; ieder jaar overwinteren een aantal velduilen aan de Noordkant van de Maasvlakte.
Maar ook deze keer stal de merel de show! Niet omdat het er veel waren, maar omdat een merel die al een kwartier 'paniekerig' boven het schip had gevlogen uiteindelijk besloot om midden op het dek te landen. Maar zoveel aandacht was deze merel ook niet gewend, dus zij vloog al snel weer op. Verder werden nog een koperwiek, een zanglijster en een klein zangertje gespot. Die laatste was kleiner dan een pimpelmees, volgens sommigen moet het een goudhaantje zijn geweest.
Merel aan dek, midden op zee! (foto; Niels Godijn)
De terugtocht naar Stellendam was af en toe onstuimig. Door de richting van de golfslag werd het schip soms flink heen en weer geschud. De bakken visafval schoven soms over het dek. En de deelnemers moesten handen en voeten gebruiken om zich staande te houden op het natte dek. En toen ook de ijzige wind bij sommigen door de kleren begon te dringen, werd ook toch nog een beetje afzien. Zeevogelen in november is dan ook niet voor watjes!
Ondanks de golfslag werden op de terugweg toch nog twee bruinvissen gespot.
En zowel op de heen- als de terugweg werden er in het Slijkgat meerdere zeehonden gezien. Grotendeels gewone zeehonden en een enkele grijze.
De route van 17 november volgens Marinetraffic.com. Aan de bovenkant mist een stukje, want we zijn ook de Eurogeul (stippellijn) nog overgestoken.
Foto's en verslagen van deelnemers kan je vinden via de volgende links:
In het verslag van de zeevogeltocht van 28 oktober wordt het al een bijzondere waarneming genoemd (kijk hier); groepen merels midden op de Noordzee. De waarnemingen die we gedaan hebben tijdens onze tocht, vormen nu mede de basis van een analyse van het afwijkende trekgedrag van deze vogels eind oktober. Samen met de waarnemingen vanaf Westkapelle en in Noord-Holland.
Merels boven de Noordzee (foto: Jan Dekker)
Ruud van Beusekom schreef namens de Vogelbescherming een artikel over de bijzondere trek van de merels boven de Noordzee. Kijk hier voor zijn verhaal op natuurbericht.nl. Hij laat zien dat de groepen merels boven de Noordzee waarschijnlijk in de voorgaande nacht gedesoriënteerd zijn geraakt. Vermoedelijk hebben ook niet alle vogels veilig de kust weten te bereiken.
We hopen met onze tochten bijzondere waarnemingen te kunnen doen van bijzondere soorten. Maar het is natuurlijk ook mooi meegenomen als je waarnemingen een stukje van de puzzel oplossen van zo'n bekende 'achtertuin'-soort.
Grote groep merels boven zee (foto: Maria van Antwerpen)
Het leuke van een dag vogels kijken op zee is, dat je nooit weet welke soorten de dag gaat brengen. Iedere keer kom je toch weer verrassingen tegen. Aanstaande zaterdag 17 november gaan we voor de laatste keer dit jaar de zee op vanuit Stellendam. Er zijn nog een aantal plaatsen vrij voor late beslissers. Je kan tot vrijdagavond 20:00 uur mailen om je op te geven bij info@deltasafari.nl. Meer informatie op deltasafari.nl
Zoals beloofd zouden we nog met de triplist komen van de zeevogeltocht van afgelopen zondag. En bij het optellen van de uurlijsten zie je dan gelijk dat het goed is om onderweg de tellingen goed op papier bij te houden. Want zowel van de grote jager als de noordse stormvogel blijken we er zes te hebben geteld en geen vier, zoals eerder gemeld. Ondertussen hebben we ook van een aantal deelnemers nog foto's ontvangen en toegevoegd aan het verslag. Hieronder een foto die we ontvingen van Saskia Jonker, van een vogel die we helaas niet kunnen opnemen in de officiële triplist; de viervleugelige jan-van-gent! Tevens het bewijs dat je met een 'gewone camera' ook hele leuke foto's kan maken tijdens onze tochten:
Twee vogels of vier vleugels? (foto: Saskia Jonker)
Hieronder de triplist, waarbij opgemerkt moet worden dat we de drieteen-, mantel- en zilvermeeuwen niet precies geteld hebben, net als de vele alken en zeekoeten. Ook de jan-van-genten waren zo massaal aanwezig dat we geen exacte aantallen kunnen geven.
2 - Grauwe Pijlstormvogel
6 - Noordse Stormvogel
100+ - Jan-van-gent
6 - Grote Jager
200+ - Drieteenmeeuw
25+ - Kleine Mantelmeeuw
15+ - Grote Mantelmeeuw
15+ - Zilvermeeuw
1 - Geelpootmeeuw
6 - Pontische meeuw
4 - Kokmeeuw
9 - Dwergmeeuw
5 - Stormmeeuw
40+ - Zeekoet
50+ - Alk
40+ - Alk/Zeekoet
1 - Kleine Alk
3 - Rotgans
5 - Roodkeelduiker
4 - Duiker spec.
2 - Middelste Zaagbek
1 - Fuut
3 - Aalscholver
45 - Zwarte Zee-eend
12 - Kramsvogel
127 - Spreeuw
66 - Merel
1 - Koperwiek
2 - Grote Lijster
2 - Veldleeuwerik
1 - Sneeuwgors
1 - Kauw
1 - Heggemus
Buiten mededinging (gezien bij Roompotsluis na de tocht):
1 - Grote Burgemeester (1e kj)
En dan nog twee mogelijke papagaaiduikers onderweg (zie verslag) en een mogelijke vorkstaartmeeuw bij de Oosterscheldekering. Alledrie te ver weg, of te kort gezien. Maar het laat zien dat we de komende jaren nog wel eens op andere soorten kunnen gaan stuiten! Je moet iets te wensen over houden!
Al met al een heel mooi resultaat voor een dagtocht op de Noordzee, met weer een hele andere triplist dan die van de 24 uurstocht in september. (klik hier).
Op zaterdag 17 november gaan we voor de laatste keer dit jaar de zee op voor een zeevogeltocht, deze keer vanuit Stellendam. Benieuwd wat we dan gaan zien? Er is nog voldoende plek! Meer informatie op onze website (www.deltasafari.nl).
We gaan dan ook op zoek naar de zee-eenden, brilduikers en toppers die overwinteren voor de Zeeuwse kust. En 's middags maken we een ronde over de Noordzee om op zoek te gaan naar jagers, jan-van-genten, alken en zeekoeten. Tijdens de zeevogeltocht vorig najaar, hebben we ook nog 25 bruinvissen gespot in dit gebied. Er zal dus weer genoeg te zien zijn.
Zondag 28 oktober vertrokken veertig vogelaars met het schip de Neeltje Jans voor een dag varen op de Noordzee. We kwamen terug met een mooie lijst waarnemingen. Natuurlijk veel zeevogels, maar er werden ook volop trekkende zangvogels gezien op zee.
De zon kiert door de Oosterschelde-kering vlak na vertrek
Op zaterdag werd er nog getwijfeld of de tocht door kon gaan. Op de Noordzee stonden op dat moment golven van 3 meter. Aan het einde van de middag ging de wind liggen en werd besloten om het er zondag toch op te wagen. Gelukkig, want het werd een prachtige dag!
Direct na vertrek werd begonnen met 'chummen'. De eerste kilometers nog met brood, om de kustmeeuwen achter de boot te krijgen. Toen ook de eerste drieteenmeeuwen zich meldden achter de boot werd overgegaan op lekkere olie-rijke haringkoppen.
Het lukte om de wolk meeuwen de hele dag achter de boot te houden. En waar normaal de mantelmeeuwen de boventoon voeren, waren het vandaag vooral drieteenmeeuwen die achter de boot hingen. Meestal tientallen tegelijk, waarmee we vandaag waarschijnlijk honderden exemplaren moeten hebben gezien; ze vlogen af en aan.
Drieteenmeeuw in het ochtendlicht (foto: Ben van der Broek)
Niet alleen de 'drietenen' waren massaal aanwezig. Na een paar uur werd een lus gemaakt over een stukje Belgische Noordzee, tussen de windparken bij de Thortonbank door. In dit gebied stikte het van de alken en de zeekoeten. Overal werden ze gespot; groepjes zittend op zee, links vloog een sliertje van zes, rechts weer drie... Op een gegeven moment werd het zo gewoon dat niemand meer de moeite nam ze 'rond te roepen'. Volgens de schipper, die met de Neeltje Jans vaker in dit gebied komt met sportvissers; "zit het hier altijd vol met vogels".
Ook aan de Nederlandse kant werden Alken gezien (foto: Paul van de Werken)
Net terug in het Nederlandse deel van de Noordzee wordt er door de mensen achter op de boot opeens een kleine alk gespot. Hij werd niet lang gezien, maar het was er zeker één volgens degenen die hem gezien hebben.
Bij de windmolens waren er al een paar groepen trekvogels voorbij gevlogen; spreeuwen en kramsvogels. Maar dan is er opeens verwarring als er een groep van wel veertig merels wordt gezien. Trekken die ook in groepen? En zo ver op zee? Ja dus! Want ze vliegen hier gewoon, zo'n vijftig kilometer uit de kust. Later wordt ook nog een gemengde groep merels en kramsvogels gezien. Verder nog wat losse avonturiers; onder andere een sneeuwgors, twee veldleeuwerikken en twee grote lijsters worden nog gespot.
Nog een vogel die zich vandaag volop liet zien was de jan-van-gent. Er waren momenten dat er wel tien tegelijk achter de boot hingen. Alle leeftijden en kleurschakeringen kwamen voorbij; van mooie donkere eerstejaars tot scherp gekleurde volwassen dieren. In totaal moeten het er zeker honderd zijn geweest. En de laatste dieren vlogen mee tot vlak onder de Zeeuwse kust.
Genten speuren en duiken naar de vis achter de boot (foto's: Paul van de Werken)
Close-up van een gent (foto: Ben van der Broek)
In de loop van de dag werden vier noordse stormvogels gespot, een mooi aantal voor een dagtocht op de Zuidelijke Noordzee. De eerste werd al vroeg in de ochtend gespot, de anderen volgde 's middags.
Noordse Stormvogel (foto:Paul van de Werken)
Toen de tocht al op zijn eind begon te lopen schalde er opeens "grauwe pijl!" over het dek. Jan Goedbloed had hem opgepikt op grote afstand. Op zijn aanwijzingen vonden steeds meer mensen het dier, ver weg aan de horizon. Helaas kwam hij niet dichterbij. Gelukkig wisten een paar mensen hem met de lange lenzen op de foto te krijgen. Zoals hieronder de foto van Paul van de Werken;
De schipper zette vervolgens koers naar een schelpenvisser die voor de kust lag. Daar hangen volgens hem altijd de meeste meeuwen achter. Maar nog mooier; de schelpenvisser had via de marifoon gemeld dat hij een 'grauwe pijl' achter de boot had gezien. Toch handig, vissers met verstand van vogels! De wolk meeuwen werd uitvoerig bekeken, maar bijzondere soorten zaten er niet tussen. De motor ging weer aan en er werd koers gezet naar de Oosterschelde-kering. Maar nog geen vijfhonderd meter verder was het raak: "Grauwe pijl!", "Achter de boot!". En nog veel dichterbij ook als het eerste exemplaar. Had die schelpenvisser toch mooi gelijk gehad!
Kijk hieronder naar een filmpje gemaakt door Bart Noort (In het begin een beetje schokkerig, maar verderop leuke vliegbeelden):
Grauwe pijl in de drukte achter de boot (foto: Ben van der Broek)
Al met al een mooie tocht met een kleine alk, twee grauwe pijlstormvogels en vier noordse stormvogels als toppers. Al vonden sommigen die groep merels boven zee de mooiste waarneming van de tocht. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de twee mogelijke papagaaiduikers. De éne in een flits voor de boot, de andere door de verrekijker onder de verre pijlstormvogel door. Beide konden niet worden afgemaakt, maar het beloofd wat voor de tochten die we in de toekomst in dit gebied gaan maken.
En dan vergeten we nog de jagers, eenden, duikers en de drie (verre) bruinvissen. Over een paar dagen zullen we de volledige triplist toevoegen op dit blog.
Eén van de vier grote jagers tijdens de tocht (foto; Paul van de Werken)
Geelpootmeeuw (foto: Jan Dekker)
Geelpootmeeuw (foto: Marcel Klootwijk)
Pontische meeuw (foto: Marcel Klootwijk)
Ruimte genoeg aan boord! (foto Maria van Antwerpen)
De gevaren route volgens de GPS (met dank aan Bart Noort). Klik voor vergroting!
En of het nog niet genoeg was geweest zorgden Marcel Klootwijk en Jan Goedbloed nog voor een leuk toetje voor de laatste vertrekkers. Jan dacht bij het binnenvaren van de havenmonding een vorkstaartmeeuw gezien te hebben voor de Oosterschelde-kering. Die vonden ze niet meer terug, maar wel een grote burgemeester! (eerste kalenderjaar). Jan sprong weer in zijn auto en kon bij de steiger net de laatste vertrekkende auto's tegenhouden. Met vier auto's snel naar de andere kant van de sluis, net op tijd om de vogel te spotten. Toen net iedereen de verrekijker weer te pakken had, vloog het dier weg richting noord.
Snel werden de verrekijkers weer uit de achterbak gevist voor de grote burgemeester.
We willen de bemanning van de Neeltje Jans bedanken voor de mooie tocht (en het meezoeken naar de beste plekken om vogels te spotten). Verder Jan Goedbloed voor het regelen van de emmers visafval en Paul van de Werken voor de eerste foto's.
Later zijn foto's toegevoegd van Ben van der Broek, Marcel Klootwijk, Jan Dekker en Maria van Antwerpen. En een filmpje en de routekaart van Bart Noort. Allen dank voor het mogen gebruiken van jullie materiaal.
Ook zin gekregen om een keer mee de zee op te gaan? We varen dit jaar nog één keer uit; op zaterdag 17 november vanuit de haven van Stellendam. We gaan dan eerst een stuk langs de kust op zoek naar de vele eenden die overwinteren in de Voordelta. Het tweede deel van de dag maken we een lus over de Noordzee. Meer info op onze website (klik hier).
Afgelopen voorjaar hebben we op dit blog aandacht besteed aan de strandingen van verminkte bruinvissen op de stranden van Goeree. (Klik hier voor alle berichten uit maart) Jarenlang is er naar vissers en scheepsschroeven gewezen en zelf heb ik in maart de baggerschepen als 'verdachte' aangeduid. Maar er is door Belgisch onderzoek een opvallende nieuwe veroorzaker van de verminkingen gevonden; grijze zeehonden!
Verminkte bruinvis op het strand van Goeree afgelopen voorjaar.
De Belgen hebben onderzoek gedaan naar twee verminkte bruinvissen die op de Belgische kust zijn aangespoeld. Op deze kadavers hebben ze bijt-sporen gevonden van een "grote predator". Na onderzoek van de bijt-sporen blijken deze overeen te komen met het formaat van de gebitten van schedels van grijze zeehonden.
De Belgen geven aan dat verder onderzoek nog nodig is en dat hiermee zeker niet alle gevallen van beschadigde kadavers zijn opgelost. Ondanks dat beide onderzochte kadavers zeer vers waren, is ook niet honderd procent uit te sluiten dat de bruinvissen eerder door een ander oorzaak zijn overleden. Maar de uitkomst van het onderzoek is even verrassend als interessant!
Als we het vertalen naar de Nederlandse situatie lijkt het er op dat de locaties waar in eerdere jaren grote groepen verminkte bruinvissen zijn aangespoeld, de stelling van de Belgen ondersteunen. Een aantal jaren geleden op Texel en de kop van Noord Holland, vlakbij de zandplaat Razende Bol, met een vaste groep grijze zeehonden. En dit voorjaar bij Ouddorp, op een steenworp afstand van de Bollen van de Ooster, waar een paar honderd grijze zeehonden leven.
Het nieuws is inmiddels ook opgepikt door de landelijke media. Kijk hier op de website van de NOS! Zowel in beeld, als in een radioverslag geeft Mardik Leopold van Imares aan dat de stelling van de Belgen zeer aannemelijk is. Tegelijk geeft hij ook aan dat minder dan 10 procent van de in Nederland aangespoelde bruinvissen, dit soort verwondingen heeft. Om er in het TV verslag aan toe te voegen: "Dan is de mens de volgende in de rij!" Oftewel, zoals de verslaggever aangeeft: Heeft Nederland zijn eigen "Killer Seal"?
Waar iedereen nu naar op zoek is, zijn ooggetuigen. Dat wordt dus extra goed opletten tijdens onze Bruinvissen Safari's in het voorjaar (bij de zandplaten van Ouddorp)
